Blue-bearded Bee-eater பற்றிய அடிப்படை தகவல்கள்

நீல தாடி தேனீ உண்ணி (Blue-bearded Bee-eater), அறிவியல் ரீதியாக Nyctyornis athertoni என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது தேனீ உண்ணிகள் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மிகவும் தனித்துவமான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான பறவை இனமாகும். இந்த பறவை அதன் கண்கவர் நீல நிற தாடி போன்ற இறகுகளுக்காகப் பெயர் பெற்றது. பொதுவாக தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் அடர்ந்த காடுகளில் இவை காணப்படுகின்றன. மற்ற தேனீ உண்ணிகளைப் போலன்றி, இவை மிகவும் அமைதியான மற்றும் மறைந்து வாழும் குணம் கொண்டவை. இவை மரங்களின் உச்சியில் அமர்ந்து இரை தேடுவதில் வல்லவை. சுமார் 30 முதல் 35 செ.மீ நீளம் கொண்ட இந்த பறவை, அதன் பச்சை நிற உடல் மற்றும் நீல நிற தொண்டை பகுதியால் எளிதில் அடையாளம் காணப்படுகிறது. பறவை ஆர்வலர்களுக்கு இந்த இனம் ஒரு சிறந்த தேடலாக அமைகிறது. காடுகளின் சூழலியல் சமநிலையைப் பேணுவதில் இவை முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. இந்த கட்டுரை இந்த அற்புதமான பறவையின் வாழ்க்கை முறை, பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் அவற்றைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவம் குறித்து விரிவாக விளக்குகிறது.

நீல தாடி தேனீ உண்ணி அதன் உடல் அமைப்பில் மற்ற பறவைகளிலிருந்து தனித்து நிற்கிறது. இது சுமார் 30 முதல் 35 சென்டிமீட்டர் நீளம் கொண்டது. இதன் உடல் முழுவதிலும் அடர் பச்சை நிறம் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது, இது காடுகளின் பசுமையான சூழலோடு ஒன்றிப்போக உதவுகிறது. இதன் மிக முக்கியமான அடையாளம் அதன் தொண்டை பகுதியில் அமைந்துள்ள நீல நிற இறகுகள் ஆகும், இவை பார்ப்பதற்கு நீண்ட தாடி போல தோற்றமளிப்பதால் இப்பெயர் பெற்றது. இதன் அலகு நீண்டதாகவும், சற்று வளைந்தும் காணப்படுகிறது, இது பூச்சிகளைப் பிடிக்க ஏதுவாக உள்ளது. கண்கள் மஞ்சள் நிறத்தில் பிரகாசமாக இருக்கும். ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் பார்ப்பதற்கு ஒரே மாதிரியாகவே காணப்படுகின்றன. இதன் வால் பகுதி நீளமாகவும், நுனி பகுதியில் சற்று அகன்றும் காணப்படும். பறக்கும்போது இதன் இறக்கைகளின் கீழ் பகுதி லேசான மஞ்சள் மற்றும் நீல நிற கலவையில் தெரிவது கண்கொள்ளாக் காட்சியாகும். இதனுடைய உடல் அமைப்பு மரக்கிளைகளில் அமர்ந்து இரை தேடுவதற்கு மிகவும் ஏற்றவாறு பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது.

இந்த பறவைகள் பொதுவாக அடர்ந்த காடுகள் மற்றும் மலைப்பகுதிகளில் வாழ விரும்புகின்றன. இவை பெரும்பாலும் பசுமை மாறாக் காடுகள், இலையுதிர் காடுகள் மற்றும் காடுகளின் ஓரங்களில் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக, இவை மரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் வசிப்பதையே அதிகம் விரும்புகின்றன. இவை தரையிறங்குவதை விட, மரங்களின் நடுப்பகுதி மற்றும் மேல் பகுதிகளில் அமர்ந்து இரை தேடுவதையே வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. இந்தியாவில் இவை இமயமலை அடிவாரங்கள், மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள் மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன. மனித நடமாட்டம் குறைந்த அமைதியான காடுகளே இவற்றின் முக்கிய வாழ்விடங்களாகும். நீர்நிலைகளுக்கு அருகில் உள்ள மரங்களிலும் இவை அவ்வப்போது தென்படுகின்றன. காடுகள் அழிக்கப்படுவது இந்த பறவைகளின் வாழ்விடங்களுக்கு பெரும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது.

நீல தாடி தேனீ உண்ணிகள் பூச்சிகளை உண்ணும் பறவை இனத்தைச் சேர்ந்தவை. இவற்றின் முதன்மை உணவாக தேனீக்கள், குளவிகள், வண்ணத்துப்பூச்சிகள் மற்றும் வண்டுகள் உள்ளன. இவை மரங்களின் கிளையில் அமைதியாக அமர்ந்து, பூச்சிகள் பறந்து செல்வதை கவனித்து, மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து அவற்றை பிடிக்கும் திறன் கொண்டவை. பிடிபட்ட பூச்சிகளை மரத்தின் கிளையில் அடித்து, அதன் நச்சுத்தன்மையை நீக்கிய பிறகே உண்கின்றன. இவை சிறிய பறவைகள் மற்றும் ஊர்வனவற்றையும் அவ்வப்போது வேட்டையாடும் திறன் கொண்டவை. பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம், இவை காடுகளின் பூச்சியியல் சமநிலையைப் பராமரிக்க உதவுகின்றன. இவற்றின் வேட்டையாடும் நுணுக்கம் மிகவும் துல்லியமானது மற்றும் வியக்கத்தக்கது.

நீல தாடி தேனீ உண்ணிகளின் இனப்பெருக்க காலம் பொதுவாக பிப்ரவரி முதல் ஆகஸ்ட் வரை அமைகிறது. இவை மற்ற தேனீ உண்ணிகளைப் போல நிலத்தில் குழி தோண்டி கூடு கட்டுவதில்லை; மாறாக, இவை மரங்களின் துளைகள் அல்லது செங்குத்தான மண் சரிவுகளில் உள்ள பள்ளங்களில் கூடு கட்டுகின்றன. பெண் பறவை பொதுவாக 2 முதல் 4 முட்டைகளை இடும். ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் இரண்டும் முட்டைகளை அடைகாப்பதிலும், குஞ்சுகளைப் பராமரிப்பதிலும் சமமான பங்களிப்பை வழங்குகின்றன. குஞ்சுகள் பொரிந்த பிறகு, பெற்றோர் பறவைகள் பூச்சிகளை வேட்டையாடி வந்து ஊட்டமளிக்கின்றன. குஞ்சுகள் வளர்ந்து பறக்கும் திறன் பெறும் வரை பாதுகாப்பாக கூட்டில் வளர்க்கப்படுகின்றன. இக்காலத்தில் இவை மிகவும் எச்சரிக்கையுடனும், பாதுகாப்பாகவும் செயல்படுகின்றன. கூடு கட்டும் இடங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் இவை மிகவும் கவனமாக இருக்கும்.

இந்த பறவைகள் பொதுவாக தனித்தோ அல்லது ஜோடியாகவோ காணப்படும். இவை மிகவும் அமைதியானவை மற்றும் மற்ற பறவைகளுடன் அவ்வப்போது உரையாடும் வகையில் ஒலிகளை எழுப்புகின்றன. இவை நீண்ட நேரம் ஒரே கிளையில் அசையாமல் அமர்ந்திருக்கும் குணம் கொண்டவை. இதனாலேயே இவற்றை கண்டறிவது சற்று கடினம். இவை தங்கள் எல்லைகளைப் பாதுகாப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டுகின்றன. மற்ற பறவைகளிடமிருந்து தங்கள் பகுதியை இவை தற்காத்துக் கொள்கின்றன. இவை மிகவும் சுறுசுறுப்பானவை, ஆனால் ஆபத்தை உணரும்போது உடனடியாக அடர்ந்த இலைகளுக்குள் மறைந்துவிடும். இவற்றின் பறக்கும் திறன் மிகவும் நேர்த்தியானது.

சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு அமைப்பின் (IUCN) தரவுகளின்படி, நீல தாடி தேனீ உண்ணிகள் 'குறைந்த அக்கறை' (Least Concern) என்ற பிரிவின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், காடழிப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்கள் இவற்றின் எண்ணிக்கையைப் பாதிக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. இவற்றை பாதுகாக்க காடுகளைப் பாதுகாப்பது மிகவும் அவசியம். பூச்சிக்கொல்லிகளின் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதன் மூலமும், இவற்றின் இயற்கை வாழ்விடங்களைச் சிதைக்காமல் இருப்பதன் மூலமும் இந்த அழகான பறவை இனத்தை நாம் பாதுகாக்க முடியும்.

1. இவை தேனீக்களை உண்ணும் போது, அவற்றின் கொடுக்கில் உள்ள நச்சை நீக்க கிளையில் அடித்து அதன் பிறகு உண்கின்றன.
2. இவை மற்ற தேனீ உண்ணிகளைப் போல கூட்டமாக வாழாமல், பெரும்பாலும் தனித்தே வாழ்கின்றன.
3. இவற்றின் நீல நிற தாடி போன்ற இறகுகள், இனச்சேர்க்கையின் போது ஈர்க்கும் காரணியாக செயல்படுகின்றன.
4. இவை மரங்களின் துளைகளில் கூடு கட்டும் பழக்கம் கொண்டவை.
5. இவை மிக நீண்ட நேரம் அசையாமல் அமர்ந்திருக்கும் திறன் கொண்டவை.

நீல தாடி தேனீ உண்ணிகளைப் பார்க்க விரும்பும் பறவை ஆர்வலர்கள், அதிகாலையில் காடுகளுக்குச் செல்வது சிறந்தது. இவை அமைதியாக இருப்பதால், பைனாகுலர்களைப் பயன்படுத்தி மரங்களின் உச்சிகளை உற்று நோக்க வேண்டும். அதிக சத்தம் போடாமல், பொறுமையுடன் காத்திருப்பது அவசியம். மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளில் உள்ள வனப்பகுதிகள் இவற்றை தரிசிக்க சிறந்த இடங்களாகும். பறவைகளின் புகைப்படங்களை எடுக்கும்போது அவற்றின் வாழ்விடத்திற்கு இடையூறு விளைவிக்காமல் இருப்பது மிக முக்கியம். இயற்கை ஒலிகளைக் கவனிப்பதன் மூலம் இவை இருக்கும் இடத்தை எளிதில் கண்டறியலாம்.

நீல தாடி தேனீ உண்ணி (Blue-bearded Bee-eater) என்பது இயற்கையின் ஒரு அற்புதமான படைப்பு. அதன் பச்சை நிற உடல் மற்றும் நீல நிற தாடி போன்ற இறகுகள் பார்ப்பவரை வியக்க வைக்கின்றன. ஒரு பறவை ஆர்வலராக, இந்த பறவையின் வாழ்க்கை முறையைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வது, நம்மை இயற்கையோடு மேலும் நெருக்கமாக்குகிறது. காடுகளின் சூழலியல் அமைப்பில் இவை வகிக்கும் பங்கு அளப்பரியது. பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் இவை காடுகளின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கின்றன. நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து இத்தகைய அரிய பறவை இனங்களை அவற்றின் வாழ்விடங்களோடு பாதுகாக்க உறுதி பூண வேண்டும். காடுகளை அழிவிலிருந்து பாதுகாப்பதன் மூலம் மட்டுமே, வருங்கால சந்ததியினரும் இந்த அழகான பறவையை நேரில் காணும் வாய்ப்பைப் பெற முடியும். இயற்கையின் சமநிலையைப் பேணுவதில் ஒவ்வொரு பறவைக்கும் ஒரு முக்கிய கடமை உள்ளது என்பதை நாம் உணர வேண்டும். இந்த பறவையின் அழகையும், அதன் வாழ்வியல் முறையையும் மதித்து, அவற்றை ரசித்து பாதுகாப்போம்.