Indian Thick Knee பற்றிய அடிப்படை தகவல்கள்

இந்திய கல்-உள்ளான் (Indian Thick-knee) அல்லது இந்திய கல்-குருவி என்பது புர்ஹினிடே (Burhinidae) குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தனித்துவமான நிலப்பரப்பு பறவையாகும். தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் சமவெளிப் பகுதிகளில் பரவலாகக் காணப்படும் இந்தப் பறவை, அதன் உருமறைப்புத் திறனுக்காகவும் பெரிய கண்களுக்காகவும் அறியப்படுகிறது.

இந்தப் பறவை சுமார் 36 முதல் 41 சென்டிமீட்டர் நீளம் கொண்டது. இதன் உடல் மணல் கலந்த பழுப்பு நிறத்தில் கறுப்பு நிறக் கோடுகளுடன் காணப்படும். இதன் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

• பெரிய மஞ்சள் நிற கண்கள்: இவை இரவு நேரங்களில் பார்ப்பதற்கு உதவுகின்றன.
• தடிமனான கால்கள்: இதன் முழங்கால்கள் தடிமனாக இருப்பதால் இதற்கு 'Thick-knee' என்ற பெயர் வந்தது.
• உருமறைப்பு: இதன் உடல் நிறம் தரை மற்றும் பாறைகளுடன் ஒன்றிப்போவதால், எதிரிகளால் இதைக் கண்டறிவது கடினம்.
• இதன் அலகின் கீழ் ஒரு வெளிறிய மீசை போன்ற கோடும், கண்ணுக்கு மேலே ஒரு குறுகிய புருவக் கோடும் உள்ளன.

இந்திய கல்-உள்ளான்கள் பொதுவாக வறண்ட நிலப்பகுதிகளையே விரும்புகின்றன. இவை பின்வரும் இடங்களில் காணப்படுகின்றன:

• உலர்ந்த இலையுதிர் காடுகள்
• முள் புதர்கள் நிறைந்த பகுதிகள்
• புதர்கள் மண்டிய ஆற்றுப்படுகைகள்
• தோப்புகள் மற்றும் பெரிய தோட்டங்கள்

இவை ஒரு அசைவ உண்ணிப் பறவையாகும். இவற்றின் உணவுப் பட்டியலில் முக்கியமாக இருப்பவை:

• பூச்சிகள் மற்றும் புழுக்கள்
• சிறிய ஊர்வன (பல்லிகள் போன்றவை)
• அரிதாக சில தாவர விதைகள்

இவை தரையிலேயே முட்டையிடும் பழக்கம் கொண்டவை. கற்கள் அல்லது புதர்களுக்கு அடியில் ஒரு சிறிய பள்ளத்தைத் தோண்டி அதில் 2 முதல் 3 முட்டைகள் வரை இடுகின்றன. முட்டைகள் மணல் நிறத்தில் புள்ளிகளுடன் இருப்பதால், அவை தரையோடு தரையாகத் தெரியும். ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் இரண்டும் முட்டைகளைப் பாதுகாப்பதில் பங்கு வகிக்கின்றன.

இந்திய கல்-உள்ளான் ஒரு இரவு நேரப் பறவை (Nocturnal) ஆகும். பகல் நேரங்களில் இவை மர நிழல்களிலோ அல்லது புதர்களிலோ அசையாமல் அமர்ந்திருக்கும். இவை மற்ற பறவைகளைப் போல அடிக்கடி பறக்காமல், தரையில் ஓடுவதையே அதிகம் விரும்புகின்றன. ஆபத்து வரும்போது இவை தரையோடு ஒட்டிப் படுத்துக்கொண்டு தங்களை மறைத்துக்கொள்ளும்.

பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் (IUCN) படி, இவை 'குறைந்த கவலை' (Least Concern) பிரிவில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், நகர்ப்புற வளர்ச்சி மற்றும் வாழ்விட இழப்பு ஆகியவை இவற்றின் எண்ணிக்கையை எதிர்காலத்தில் பாதிக்கலாம்.

1. இவை 'கல்-உள்ளான்' என்று அழைக்கப்படக் காரணம், இவை கற்கள் நிறைந்த தரிசு நிலங்களில் வாழ்வதாலாகும்.
2. இவற்றின் குரல் 'கியூ-வீ' என்று ஒலிக்கும், இது பார்ப்பதற்கு சாதாரண பறவை போல இருந்தாலும் கேட்கும் போது ஒருவித விசித்திரமான ஒலியை எழுப்பும்.
3. இவை ஒரு காலத்தில் ஐரோப்பிய கல்-உள்ளானின் ஒரு துணை இனமாக கருதப்பட்டன, ஆனால் இப்போது தனி இனமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன.
4. இவற்றின் பெரிய கண்கள் இருட்டிலும் மிகச்சிறிய பூச்சிகளைக் கூட கண்டறிய உதவுகின்றன.

நீங்கள் இந்தப் பறவையைக் காண விரும்பினால், மாலை நேரங்களில் அல்லது அதிகாலை வேளைகளில் திறந்தவெளிப் பகுதிகளில் தேடவும். இவை பகலில் அசையாமல் இருப்பதால், அவற்றின் அசைவை வைத்தே அடையாளம் காண முடியும். அமைதியாக இருந்தால் மட்டுமே இந்தப் பறவைகளை மிக அருகில் காண முடியும்.

இயற்கையின் மிகச்சிறந்த உருமறைப்பு கலைஞர்களில் இந்திய கல்-உள்ளானும் ஒன்று. நமது சுற்றுப்புறங்களில் காணப்படும் இத்தகைய அரிய வகை பறவைகளைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வதும், அவற்றின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாப்பதும் நமது கடமையாகும்.