Ladder-backed Woodpecker

Ladder-backed Woodpecker, அறிவியல் ரீதியாக Dryobates scalaris என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது வட அமெரிக்காவின் வறண்ட பகுதிகளில் காணப்படும் ஒரு சிறிய வகை மரம் கொத்தி பறவை ஆகும். இதன் முதுகுப்பகுதியில் ஏணியின் படிகளைப் போன்ற அமைப்பைக் கொண்ட கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிற கோடுகள் இருப்பதால், இதற்கு 'லேடர்-பேக்' (ஏணி-முதுகு) என்று பெயர் வந்தது. இவை பொதுவாக மரங்களின் தண்டுகளில் செங்குத்தாக ஏறி, பூச்சிகளைத் தேடி உண்ணும் பழக்கம் கொண்டவை. இந்த பறவைகள் காடுகள், பாலைவனங்கள் மற்றும் புதர் நிறைந்த பகுதிகளில் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. மரம் கொத்தி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மற்ற பறவைகளைப் போலவே, இவை தங்கள் கூர்மையான அலகுகளைப் பயன்படுத்தி மரங்களில் துளைகளை இடுகின்றன. இவை சுற்றுச்சூழல் சமநிலையைப் பேணுவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன, ஏனெனில் இவை மரங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இந்த கட்டுரையில், இந்த அற்புதமான பறவையின் வாழ்க்கை முறை, பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் அவற்றைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவம் குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.

Ladder-backed Woodpecker சிறிய அளவிலான பறவை ஆகும். இவை சுமார் 16 முதல் 18 சென்டிமீட்டர் நீளம் கொண்டவை. இவற்றின் உடல் அமைப்பு மரங்களில் ஏறுவதற்கு ஏற்றவாறு பரிணமித்துள்ளது. முதன்மை நிறமாக கருப்பு நிறமும், இரண்டாம் நிலை நிறமாக வெள்ளை நிறமும் காணப்படுகின்றன. இவற்றின் முதுகில் ஏணி போன்ற குறுக்குக் கோடுகள் மிகத் தெளிவாகத் தெரியும். ஆண் பறவைகளின் தலையின் மேற்பகுதியில் சிவப்பு நிறத் திட்டு (red cap) காணப்படும், ஆனால் பெண் பறவைகளுக்கு இந்த சிவப்பு நிறம் இருக்காது. இவற்றின் கண்கள் மற்றும் அலகுகள் மரங்களில் துளையிடும்போது ஏற்படும் அதிர்வுகளைத் தாங்கும் வகையில் மிகவும் வலிமையானவை. இவற்றின் கால்களில் உள்ள நகங்கள் மரங்களின் பட்டைகளில் உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள உதவுகின்றன. வால் பகுதி கடினமான இறகுகளைக் கொண்டிருப்பதால், மரத்தில் ஏறும் போது உடலை நிலைநிறுத்த ஒரு ஊன்றுகோலாகப் பயன்படுகிறது. ஒட்டுமொத்தமாக, இவை தங்கள் சூழலுடன் ஒன்றிப்போகும் வகையில் மிக நேர்த்தியான நிற அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன.

இந்த மரம் கொத்தி பறவைகள் பெரும்பாலும் வட அமெரிக்காவின் தென்மேற்குப் பகுதிகள் மற்றும் மெக்சிகோ பகுதிகளில் வாழ்கின்றன. இவை வறண்ட காடுகள், பாலைவனப் பகுதிகள், புதர் நிறைந்த நிலங்கள் மற்றும் நீர்நிலைகளுக்கு அருகில் உள்ள மரங்கள் நிறைந்த பகுதிகளில் வாழ விரும்புகின்றன. குறிப்பாக, காக்டஸ் (Cactus) தாவரங்கள் மற்றும் மெஸ்கைட் (Mesquite) மரங்கள் உள்ள இடங்களில் இவற்றை அதிகம் காணலாம். இவை மனித குடியிருப்புகளுக்கு அருகிலும், தோட்டங்களிலும் அவ்வப்போது காணப்படுகின்றன. மரங்கள் அடர்ந்த காடுகளை விட, திறந்தவெளி மற்றும் புதர்கள் அதிகம் உள்ள இடங்களே இவற்றின் விருப்பமான வாழ்விடங்களாகும். இவை தங்கள் வாழ்விடத்தை மாற்றிக்கொள்ளும் திறன் கொண்டவை, ஆனால் உணவு மற்றும் கூடுகட்டுவதற்கு ஏற்ற மரங்கள் உள்ள இடங்களையே இவை எப்போதும் தேர்வு செய்கின்றன.

Ladder-backed Woodpecker-களின் முதன்மை உணவு பூச்சிகள் ஆகும். இவை மரங்களின் பட்டைகளுக்கு அடியில் மறைந்திருக்கும் வண்டுகள், எறும்புகள், கம்பளிப்பூச்சிகள் மற்றும் அவற்றின் முட்டைகளைத் தேடி உண்ணுகின்றன. இவை தங்கள் கூர்மையான அலகுகளைப் பயன்படுத்தி மரப்பட்டைகளைத் தட்டி, உள்ளே இருக்கும் பூச்சிகளை வெளியே எடுத்து உண்கின்றன. பூச்சிகளைத் தவிர, இவை காக்டஸ் பழங்கள், விதைகள் மற்றும் சில நேரங்களில் மரங்களிலிருந்து வடியும் சாறுகளையும் உணவாகக் கொள்கின்றன. குளிர்காலங்களில், பூச்சிகளின் எண்ணிக்கை குறையும் போது, இவை தாவர உணவுகளை அதிகம் சார்ந்திருக்கின்றன. இவை சுறுசுறுப்பாக மரங்களுக்கு இடையே பறந்து சென்று, தங்களுக்குத் தேவையான புரதச்சத்து நிறைந்த உணவுகளைத் தேடிப் பெறுகின்றன. இவை சுற்றுச்சூழல் ஆரோக்கியத்திற்கு மிக முக்கியமானவை, ஏனெனில் இவை பூச்சிகளின் எண்ணிக்கையை இயற்கையான முறையில் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

இவற்றின் இனப்பெருக்க காலம் பொதுவாக வசந்த காலத்தில் தொடங்குகிறது. ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் இணைந்து மரங்களில் அல்லது காக்டஸ் தண்டுப் பகுதிகளில் துளைகளை உருவாக்கி கூடுகளை அமைக்கின்றன. ஒரு கூட்டை உருவாக்க சில வாரங்கள் வரை ஆகலாம். பெண் பறவை வழக்கமாக 3 முதல் 5 முட்டைகளை இடும். முட்டைகளை அடைகாக்கும் பணியில் ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் சமமாகப் பங்கு கொள்கின்றன. சுமார் 13 முதல் 15 நாட்களுக்குப் பிறகு குஞ்சுகள் பொரிக்கின்றன. குஞ்சுகள் பிறந்த பிறகு, பெற்றோர் பறவைகள் இரண்டும் இணைந்து அவற்றுக்குத் தேவையான பூச்சிகளை ஊட்டி வளர்க்கின்றன. குஞ்சுகள் சுமார் ஒரு மாத காலத்திற்குள் பறக்கத் தயாராகிவிடும். இவை தங்கள் கூட்டைத் தூய்மையாகப் பராமரிப்பதில் மிகவும் கவனமாக இருக்கின்றன. ஒரே கூட்டை அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளிலும் இவை பயன்படுத்த வாய்ப்புகள் உள்ளன.

இவை மிகவும் சுறுசுறுப்பான மற்றும் எச்சரிக்கையான பறவைகள். இவை பெரும்பாலும் தனித்தே காணப்படும், ஆனால் இனப்பெருக்க காலத்தில் இணையாகச் செயல்படும். இவை மரங்களில் செங்குத்தாக ஏறும் திறன் கொண்டவை. பயம் ஏற்படும் போது, இவை மரத்தின் மறுபக்கத்திற்குச் சென்று மறைந்துகொள்ளும் பழக்கம் கொண்டவை. இவை ஒரு மரத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்கு அலையலையாகப் பறந்து செல்லும் தன்மையுடையவை. மற்ற மரம் கொத்தி பறவைகளைப் போலவே, இவை மரங்களில் தட்டும் (Drumming) சத்தத்தை எழுப்புவதன் மூலம் மற்ற பறவைகளுடன் தொடர்பு கொள்கின்றன. இவை தங்கள் எல்லையைப் பாதுகாப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவை. மற்ற பறவைகள் தங்கள் எல்லைக்குள் நுழைந்தால், உரத்த சத்தமிட்டு அவற்றை விரட்டியடிக்கும் பழக்கம் கொண்டவை.

Ladder-backed Woodpecker தற்போது 'தீவாய்ப்புக் கவலை குறைந்த இனம்' (Least Concern) என்ற பிரிவின் கீழ் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் எண்ணிக்கை தற்போதைக்கு நிலையாக இருந்தாலும், வாழ்விட அழிவு மற்றும் காலநிலை மாற்றம் இவற்றின் எதிர்காலத்திற்குச் சவாலாக அமையலாம். காடுகளை அழித்தல் மற்றும் நகரமயமாக்கல் காரணமாக இவை தங்கள் இயற்கை வாழ்விடங்களை இழக்கின்றன. எனவே, இவற்றை இயற்கையான முறையில் பாதுகாக்க, மரங்களை நடுவது மற்றும் பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளைத் தவிர்ப்பது அவசியம். இவை சுற்றுச்சூழல் சமநிலையைப் பேணுவதில் முக்கிய பங்காற்றுவதால், இவற்றின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாப்பது நமது கடமையாகும்.

1. இவை தங்கள் தலையை நொடிக்கு பலமுறை மரத்தில் மோதி துளையிடும் திறன் கொண்டவை.
2. ஆண் பறவைகளுக்கு மட்டுமே தலையில் சிவப்பு நிறத்திட்டு காணப்படும்.
3. இவை காக்டஸ் செடிகளிலும் கூடுகளைக் கட்டும் திறன் கொண்டவை.
4. இவற்றின் நாக்கு மிக நீளமானது மற்றும் நுனியில் கொக்கி போன்ற அமைப்பு கொண்டது.
5. இவை பறக்கும்போது அலை அலையான பாதையில் (Undulating flight) செல்கின்றன.
6. இவை ஒரு நாளில் ஆயிரக்கணக்கான பூச்சிகளை உண்ணக்கூடியவை.
7. இவற்றின் வால் இறகுகள் மரத்தில் ஏறுவதற்கு மிக உறுதியான ஆதரவை வழங்குகின்றன.

நீங்கள் லேடர்-பேக் மரம் கொத்தி பறவைகளைக் காண விரும்பினால், அதிகாலை நேரமே சிறந்த நேரம். இவை அதிகாலையில் உணவைத் தேடுவதில் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இருக்கும். தொலைநோக்கி (Binoculars) பயன்படுத்துவது மிக அவசியம், ஏனெனில் இவை மரங்களின் உயரமான பகுதிகளில் மறைந்திருக்கும். மரங்களில் தட்டும் சத்தம் கேட்கிறதா என்று கவனமாகக் கேளுங்கள். வறண்ட காடுகள் மற்றும் காக்டஸ் அதிகம் உள்ள பகுதிகளில் அமைதியாக இருந்தால், இவற்றை எளிதில் கண்டறியலாம். பறவைகளைத் தொந்தரவு செய்யாமல், தூரத்திலிருந்து புகைப்படங்கள் எடுப்பது சிறந்தது. இவற்றின் நடத்தை மற்றும் உணவு தேடும் முறையை உற்று நோக்குவது ஒரு சிறந்த அனுபவமாக இருக்கும். பொறுமைதான் பறவை அவதானிப்பில் மிக முக்கியமான திறவுகோல்.

Ladder-backed Woodpecker என்பது இயற்கையின் ஒரு அற்புதமான படைப்பு. கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறக் கோடுகளுடன் கூடிய இதன் தோற்றம், எந்த ஒரு பறவை ஆர்வலரையும் கவரும் வகையில் உள்ளது. இந்த சிறிய பறவை, சுற்றுச்சூழல் சங்கிலியில் பூச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் மிக முக்கியப் பங்காற்றுகிறது. நாம் வாழும் பகுதிகளில் உள்ள மரங்களைப் பாதுகாப்பதன் மூலம், இத்தகைய பறவைகளின் வாழ்விடத்தை நாம் பாதுகாக்க முடியும். இயற்கையோடு இணைந்து வாழும் இந்த பறவைகளை நாம் நேசிக்க வேண்டும். இந்த கட்டுரை உங்களுக்கு லேடர்-பேக் மரம் கொத்தி பறவைகளைப் பற்றி ஒரு தெளிவான பார்வையை வழங்கியிருக்கும் என்று நம்புகிறோம். அடுத்த முறை நீங்கள் ஒரு காடு அல்லது பூங்காவிற்குச் செல்லும்போது, மரங்களில் ஏறும் இந்த சுறுசுறுப்பான பறவையைத் தேடிப் பாருங்கள். பறவைகளை அவதானிப்பது மனதிற்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவதுடன், இயற்கை குறித்த புரிதலையும் அதிகரிக்கும். நமது சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்போம், பறவைகளை நேசிப்போம். லேடர்-பேக் மரம் கொத்தி போன்ற உயிரினங்களின் பாதுகாப்பு, நமது எதிர்கால சந்ததியினருக்கு நாம் விட்டுச் செல்லும் மிகப்பெரிய சொத்தாகும்.