Nilgiri Woodpigeon बद्दल मूलभूत माहिती

निलगिरी वुडपिजन (शास्त्रीय नाव: Columba elphinstonii) हा पश्चिम घाटातील एक अतिशय सुंदर आणि दुर्मिळ पक्षी आहे. हा पक्षी प्रामुख्याने भारताच्या दक्षिण भागातील दाट जंगलांमध्ये आढळतो. हा कबुतर प्रजातीतील एक मोठा पक्षी असून तो त्याच्या वैशिष्ट्यपूर्ण रंगांमुळे ओळखला जातो.

निलगिरी वुडपिजनची लांबी साधारणपणे ३६ ते ४२ सेमी असते. या पक्ष्याचा मुख्य रंग राखाडी (Grey) असून त्याच्या मानेवर आणि पंखांच्या काही भागावर काळ्या (Black) रंगाच्या छटा आढळतात. नर पक्ष्यांच्या डोक्यावर जांभळट-राखाडी रंगाची छटा असते, तर मादी पक्षी तुलनेने फिकट रंगाची असते.

हा पक्षी प्रामुख्याने पश्चिम घाटातील सदाहरित (Evergreen) आणि आर्द्र पानझडी जंगलांमध्ये राहणे पसंत करतो. हे पक्षी उंच झाडांच्या शेंड्यावर राहणारे (Perching Birds) पक्षी आहेत.

यांचा आहार प्रामुख्याने फळांवर अवलंबून असतो. ते खालील गोष्टी खातात:

• विविध प्रकारची जंगली फळे
• वृक्षांच्या बिया
• कधीकधी लहान कीटक

निलगिरी वुडपिजन आपली घरटी उंच झाडांच्या फांद्यांवर काड्या वापरून बनवतात. प्रजनन काळात ते सहसा एकटे किंवा जोडीने राहणे पसंत करतात. मादी एका वेळी एक ते दोन पांढरी अंडी घालते.

हे पक्षी स्वभावाने लाजाळू असतात आणि मानवी वस्तीपासून दूर राहतात. ते झाडांच्या दाट पानांमध्ये लपून राहतात, ज्यामुळे त्यांना पाहणे कठीण असते. ते त्यांच्या 'हू-हू' सारख्या वैशिष्ट्यपूर्ण आवाजासाठी ओळखले जातात.

निलगिरी वुडपिजन 'आययूसीएन' (IUCN) च्या रेड लिस्टनुसार 'असुरक्षित' (Vulnerable) श्रेणीत येतो. जंगलांचा ऱ्हास आणि अधिवासाचे नुकसान हे त्यांच्या अस्तित्वासमोरील मुख्य धोके आहेत.

1. हा पक्षी भारताच्या पश्चिम घाटाचा स्थानिक (Endemic) पक्षी आहे.
2. निलगिरी वुडपिजन जमिनीवर उतरण्याऐवजी झाडांच्या शेंड्यावर राहणे जास्त पसंत करतो.
3. या पक्ष्याच्या मानेवर असलेल्या काळ्या आणि पांढऱ्या पट्ट्यांमुळे तो इतर कबुतरांपेक्षा वेगळा दिसतो.
4. हा पक्षी खूप शांत स्वभावाचा असून तो समूहात राहण्यापेक्षा जोडीने राहणे अधिक पसंत करतो.

जर तुम्हाला निलगिरी वुडपिजन पाहायचा असेल, तर पहाटेच्या वेळी पश्चिम घाटातील दाट जंगलात जा. दुर्बिणीचा वापर करा आणि शांत राहा, कारण हे पक्षी आवाजाला खूप संवेदनशील असतात. उंच झाडांच्या फांद्यांकडे बारकाईने निरीक्षण करा.

निलगिरी वुडपिजन हा पश्चिम घाटाचा एक मौल्यवान ठेवा आहे. या दुर्मिळ पक्ष्याचे संवर्धन करणे ही आपली जबाबदारी आहे. त्यांच्या अधिवासाचे रक्षण करून आपण या सुंदर पक्ष्याला भविष्यातील पिढ्यांसाठी वाचवू शकतो.