Nicobar Scrubfowl

ನಿಕೋಬಾರ್ ಸ್ಕ್ರಬ್‌ಫೌಲ್ (Megapodius nicobariensis) ಮೆಗಾಪೋಡಿಡೇ ಕುಟುಂಬದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸದಸ್ಯ. ಭಾರತದ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವ ಈ ನೆಲವಾಸಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾವು ಕೊಡಲು ದೇಹದ ಉಷ್ಣತೆಯ ಬದಲು ಬಾಹ್ಯ ಶಾಖದ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ.

ನಿಕೋಬಾರ್ ಸ್ಕ್ರಬ್‌ಫೌಲ್ ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 37-43 ಸೆಂ.ಮೀ ಉದ್ದವಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಗರಿಗಳು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಾಢ ಕಂದು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇದು ಕಾಡಿನ ತಳದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಮರೆಮಾಚುವಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗವು ಮಸುಕಾದ ಬೂದು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮುಖವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೋಳಾದ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಚರ್ಮದ ತೇಪೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಲವಾದ, ದೊಡ್ಡ ಪಾದಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಇವು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಓಡಾಡಲು ಮತ್ತು ಗೂಡು ಕಟ್ಟಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಈ ಪ್ರಭೇದವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಕರಾವಳಿ ಕಾಡುಗಳು, ಮಾನ್ಸೂನ್ ಕಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಮ್ಯಾಂಗ್ರೋವ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನೆಲವಾಸಿ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ವಿಶೇಷ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ದಪ್ಪವಾದ ಎಲೆಗಳ ಕಸ ಮತ್ತು ಮರಳು ಮಿಶ್ರಿತ ಮಣ್ಣು ಇರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಸರ್ವಭಕ್ಷಕ ನೆಲವಾಸಿ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ನಿಕೋಬಾರ್ ಸ್ಕ್ರಬ್‌ಫೌಲ್ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಆಹಾರಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವು:

• ಬೀಜಗಳು ಮತ್ತು ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣುಗಳು.
• ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ಲಾರ್ವಾಗಳು.
• ಸಣ್ಣ ಬಸವನ ಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಕಶೇರುಕಗಳು.
• ಗಿಡದ ಚಿಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳು.

ನಿಕೋಬಾರ್ ಸ್ಕ್ರಬ್‌ಫೌಲ್‌ನ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕಾವು ಕೊಡುವ ಬದಲು, ಇವು ಮರಳು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಾವಯವ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಬೃಹತ್ ಕಾವು ಕೊಡುವ ದಿಬ್ಬಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ. ಸಸ್ಯವರ್ಗದ ಕೊಳೆಯುವಿಕೆಯಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಶಾಖವು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾವು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪೋಷಕರು ದಿಬ್ಬಕ್ಕೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಅಥವಾ ತೆಗೆಯುವ ಮೂಲಕ ತಾಪಮಾನವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ನೆಲವಾಸಿಗಳಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಹಾರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಪಾಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇವು ನಾಚಿಕೆಯ ಸ್ವಭಾವದ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಇವು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮತ್ತು ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಕಾಡಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಬಲ್ಲ ಜೋರಾದ, ಕರ್ಕಶವಾದ ಕೂಗಿನ ಮೂಲಕ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತವೆ.

ನಿಕೋಬಾರ್ ಸ್ಕ್ರಬ್‌ಫೌಲ್ ಪ್ರಸ್ತುತ IUCN ನಿಂದ ಅಪಾಯಕ್ಕೊಳಗಾದ (Vulnerable) ಪ್ರಭೇದವೆಂದು ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 2004 ರ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಾಗರದ ಸುನಾಮಿಯ ನಂತರ ಅನೇಕ ಕರಾವಳಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವ ತಾಣಗಳು ನಾಶವಾದ ಕಾರಣ, ಇದರ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆವಾಸಸ್ಥಾನದ ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪ್ರಭೇದಗಳಿಂದ ಬೇಟೆಯಾಡುವಿಕೆ ಇವುಗಳ ಉಳಿವಿಗೆ ನಿರಂತರ ಬೆದರಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ.

1. ಮರಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮುಂದುವರಿದ (superprecocial) ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ಅಂದರೆ ಅವು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ದಿನವೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಹಾರಬಲ್ಲವು.
2. ಒಂದೇ ಗೂಡಿನ ದಿಬ್ಬವನ್ನು ಅನೇಕ ಜೋಡಿಗಳು ಬಳಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಹಲವು ದಶಕಗಳವರೆಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು.
3. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ, ಇವುಗಳಿಗೆ ಬ್ರೂಡ್ ಪ್ಯಾಚ್ (ಕಾವು ಕೊಡುವ ಚರ್ಮದ ಭಾಗ) ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ದೇಹದ ಶಾಖವನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ.
4. ಭೂಶಾಖ ಅಥವಾ ಹುದುಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಬರುವ ಶಾಖವನ್ನು ಬದುಕಲು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳೂ ಒಂದು.

ಈ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಆಶಿಸುವವರಿಗೆ, ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ:

• ಉತ್ತಮ ವೀಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಗ್ರೇಟ್ ನಿಕೋಬಾರ್ ಬಯೋಸ್ಫಿಯರ್ ರಿಸರ್ವ್‌ಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ.
• ಸಕ್ರಿಯ ದಿಬ್ಬಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಮುಂಜಾನೆ ಅವುಗಳ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ, ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಕೂಗನ್ನು ಆಲಿಸಿ.
• ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ಬ್ಲೈಂಡ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ಹಠಾತ್ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೆದರುತ್ತವೆ.
• ಕರಾವಳಿಯ ಹತ್ತಿರ ದಪ್ಪವಾದ ಎಲೆಗಳ ಕಸವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸಿ.

ನಿಕೋಬಾರ್ ಸ್ಕ್ರಬ್‌ಫೌಲ್ ಜೈವಿಕ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಅದ್ಭುತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿ, ಇದರ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ದ್ವೀಪದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ನೆಲವಾಸಿ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟುವ ನಡವಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.